บทที่ 627 น้ำท่วมเมืองหนานหยาง

ผู้เฒ่าหลายคนในหมู่บ้านต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด

"สุภาษิตว่า หลังความแห้งแล้งครั้งใหญ่ย่อมตามด้วยน้ำท่วมครั้งใหญ่ สองปีก่อนเกิดภัยแล้ง ปีนี้คงหนีไม่พ้นน้ำท่วม"

"ถ้าฝนตกอีกสิบกว่าวัน แม่น้ำต้าเหอต้องล้นแน่ๆ พอน้ำท่วม ที่นาทั้งหมู่บ้านต้องเสียหาย"

"แต่น้ำท่วมมักเกิดใน

บทที่ 628 ขอร้องหญิงขุนนางซุ่ยช่วยชีวิต

ที่ประตูเมืองหนานหยางมีคนล้อมอยู่อย่างน้อยหลายพันคน

"ท่านเจ้าเมือง ปล่อยพวกเราเข้าไปเถอะ ลูกชายข้าไข้ขึ้นใกล้ตายแล้ว..."

"ขอร้องเปิดประตูเถอะ พวกเราแค่อยากหาที่รักษาโรค อย่าให้ยังไม่ตายจมน้ำแต่ต้องตายเพราะโรค..."

"ท่านเจ้าเมืองช่างใจร้าย ชีวิตของพวกเราชาว

บทที่ 629 มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านไห่ฮวา

เฉิงวานวานยืนอยู่ที่ประตูเมืองหนานหยาง

ตอนนี้ฟ้าสว่างแล้ว ที่ไกลๆ มีผู้ประสบภัยพาครอบครัวหนีมาเรื่อยๆ คนที่ล้อมอยู่ที่ประตูเมืองก็มากขึ้นเรื่อยๆ

ตามแนวโน้มนี้ ที่ประตูเมืองคงจะมีคนรวมกันหมื่นคน คนมากมายขนาดนี้ต้องการรักษาโรคและกินอาหาร เป็นปัญหาใหญ่จริงๆ

แต่ต