บทที่ 628 ขอร้องหญิงขุนนางซุ่ยช่วยชีวิต

ที่ประตูเมืองหนานหยางมีคนล้อมอยู่อย่างน้อยหลายพันคน

"ท่านเจ้าเมือง ปล่อยพวกเราเข้าไปเถอะ ลูกชายข้าไข้ขึ้นใกล้ตายแล้ว..."

"ขอร้องเปิดประตูเถอะ พวกเราแค่อยากหาที่รักษาโรค อย่าให้ยังไม่ตายจมน้ำแต่ต้องตายเพราะโรค..."

"ท่านเจ้าเมืองช่างใจร้าย ชีวิตของพวกเราชาว

บทที่ 629 มุ่งหน้าสู่หมู่บ้านไห่ฮวา

เฉิงวานวานยืนอยู่ที่ประตูเมืองหนานหยาง

ตอนนี้ฟ้าสว่างแล้ว ที่ไกลๆ มีผู้ประสบภัยพาครอบครัวหนีมาเรื่อยๆ คนที่ล้อมอยู่ที่ประตูเมืองก็มากขึ้นเรื่อยๆ

ตามแนวโน้มนี้ ที่ประตูเมืองคงจะมีคนรวมกันหมื่นคน คนมากมายขนาดนี้ต้องการรักษาโรคและกินอาหาร เป็นปัญหาใหญ่จริงๆ

แต่ต

บทที่ 630 พ่อลูกในน้ำท่วม

ฝนพรำตกตลอด ละอองฝนเล็กๆ ตกลงบนตัวคนแทบไม่สังเกตเห็น แต่ไม่นาน เสื้อผ้าและผมก็เปียกหมด แต่ไม่มีใครสนใจเรื่องพวกนี้

ยิ่งเดินหน้า ระดับน้ำยิ่งลึก แรกๆ ยังเห็นบ้าน ค่อยๆ เห็นแค่หลังคา คนจำนวนมากกอดแผ่นลอยน้ำว่ายอยู่บนผิวน้ำ ผู้ใหญ่บางคนเข็นถังไม้ว่ายไปอย่างยากลำบาก ในถังไม้