บทที่ 626 ภาระของจ้าวต้าซาน

เมื่อท่านเจ้าเมืองหูโจวมาด้วยตนเอง จ้าวต้าซานไม่กล้าประมาท

เขาวางตะเกียบลง รีบไปที่ห้องรับแขก กว่าจะกลับมาทานอาหารที่ห้องรับประทานอาหารก็ผ่านไปประมาณหนึ่งชั่วยาม

หลังจากเขาทานอาหารเสร็จ เฉิงวานวานจึงมาถามว่าเกิดอะไรขึ้น

"มีปัญหาเรื่องการส่งเสริมการปลูกฝ้าย" จ้าวต้าซา

บทที่ 627 น้ำท่วมเมืองหนานหยาง

ผู้เฒ่าหลายคนในหมู่บ้านต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด

"สุภาษิตว่า หลังความแห้งแล้งครั้งใหญ่ย่อมตามด้วยน้ำท่วมครั้งใหญ่ สองปีก่อนเกิดภัยแล้ง ปีนี้คงหนีไม่พ้นน้ำท่วม"

"ถ้าฝนตกอีกสิบกว่าวัน แม่น้ำต้าเหอต้องล้นแน่ๆ พอน้ำท่วม ที่นาทั้งหมู่บ้านต้องเสียหาย"

"แต่น้ำท่วมมักเกิดใน

บทที่ 628 ขอร้องหญิงขุนนางซุ่ยช่วยชีวิต

ที่ประตูเมืองหนานหยางมีคนล้อมอยู่อย่างน้อยหลายพันคน

"ท่านเจ้าเมือง ปล่อยพวกเราเข้าไปเถอะ ลูกชายข้าไข้ขึ้นใกล้ตายแล้ว..."

"ขอร้องเปิดประตูเถอะ พวกเราแค่อยากหาที่รักษาโรค อย่าให้ยังไม่ตายจมน้ำแต่ต้องตายเพราะโรค..."

"ท่านเจ้าเมืองช่างใจร้าย ชีวิตของพวกเราชาว