บทที่ 501 งานเลี้ยงของท่านผู้กำกับการศึกษา

เมืองหลวงประจำมณฑลคึกคักและเจริญรุ่งเรือง

ตั้งแต่รุ่งสางจนค่ำ ถนนเต็มไปด้วยผู้คน ที่นี่ไม่มีการห้ามออกนอกบ้านยามวิกาล แม้แต่ยามรุ่งสางก็ยังมีร้านค้าเปิดทำการ

ตามร้านน้ำชาและโรงเตี๊ยมริมถนน เห็นเงาร่างของบัณฑิตอยู่ทั่วไป พวกจู่เหรินที่เพิ่งสอบผ่าน ใช้เงิ

บทที่ 502 ข้าโชคดีมาตลอด

เมืองหลวงประจำมณฑลมีชื่อว่าอวิ๋นเฉิง แม้ยามค่ำคืนก็สว่างไสวด้วยแสงโคม

บัณฑิตและนักศึกษาหลายคนเดินไปยังจวนผู้กำกับการศึกษาเป็นกลุ่ม มือถือของกำนัลที่เตรียมมาเป็นพิเศษ

เจิ้งหวั่งเฟิงนั่งอยู่ที่หน้าต่างชั้นสองของโรงเตี๊ยม พอดีมองเห็นจวนผู้กำกับการศึกษา โรงเตี๊ยมนี้เป็นโรงเต

บทที่ 503 สามปีแล้วสามปีเล่า

ยิ่งเข้าฤดูใบไม้ร่วง ฟ้าก็ยิ่งสว่างช้า

รุ่งสางฟ้ายังมัว เห็นน้ำค้างแข็งขาวเป็นชั้นบนพื้น ต้นเมเปิ้ลบนภูเขาก็เปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว มองจากไกลสวยงามมาก

ม้าตัวหนึ่งควบเหยียบน้ำค้างยามเช้ามาอย่างรวดเร็ว หยุดที่หน้าคฤหาสน์

เอี้ยนหงกำลังกวาดบันไดหน้าประตู เห็นคนมา รีบพูดทัน