บทที่ 495 ทั้งหมู่บ้านมาขอโทษ

ซุนสุ่ยฉินเล่าเรื่องราวทั้งหมดตรงๆ

แม่เถ่าเกินที่เดิมตื่นเต้นมาก ค่อยๆ สงบลง

นางเอ่ยถาม: "พูดอีกอย่างก็คือ ถ้าเจ้าไม่ไปร่วมมือกับเถ้าแก่หูก่อน เงินพันตำลึงนี้ควรเป็นของแม่ต้าซาน?"

"ป้าจ้าวเก่งขนาดนั้น มีธุรกิจทำเงินมากมาย ทำไมต้องจ้องธุรกิจนี้ด้วย?" ซุนสุ่ยฉินพูดอย

บทที่ 496 การขายเสื้อผ้า

"ทุกคนเก็บเงินกลับไปเถอะค่ะ" เฉิงวานวานพูดพร้อมรอยยิ้ม "เสื้อผ้าในโกดังฉันคิดวิธีขายออกได้แล้ว ไม่ต้องให้ทุกคนเสียเงินหรอก แต่ถ้าใครอยากได้จริงๆ ก็ยินดีต้อนรับนะคะ"

ผู้ใหญ่บ้านถามต่อ: "แม่ต้าซาน อย่าฝืนนะ ฉันได้ยินจากช่างปักข่งว่าในโกดังมีเสื้อผ้ากองอยู่เป็นหมื่นตัว พวกเร

บทที่ 497 ที่ดินคือรากฐาน

เฉิงวานวานให้ช่างปักข่งนำเสื้อผ้าออกมา

เสื้อชั้นในผ้าฝ้ายสำหรับผู้ชายถูกวางบนโต๊ะ ส่งต่อกันไปดูอย่างละเอียด

บางคนในกลุ่มทำธุรกิจผ้า พอสัมผัสผ้านี้ก็รู้ว่าทำไมถึงสร้างความปั่นป่วนในตลาด แม้แต่พ่อค้าที่ไม่รู้เรื่องธุรกิจเสื้อผ้าก็รู้ว่าผ้านี้ไม่ธรรมดา ไม่ว่าต้นทุนจะเท่าไห