บทที่ 421 พัดลมแรงงานคนกึ่งอัตโนมัติ

ท่านอู๋และนายอำเภอเซินนั่งรออยู่ที่ห้องรับรอง เหวยหงอิงชงชามาให้ทั้งสองท่าน

เมื่อเฉิงวานวานเดินเข้าไป เห็นแขนของท่านอู๋พันผ้าคล้องคออยู่ ศีรษะก็พันผ้าพันแผล ดูเหมือนจะบาดเจ็บหนักกว่าเธอเสียอีก

"หญิงขุนนางซุ่ย ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว!" ท่านอู๋ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน

บทที่ 422 ต้องคุ้มค่ากับมื้ออาหารนี้

โรงอาหารต้าเหอทำธุรกิจได้ไม่เลว

เจ้าหน้าที่ที่เหมืองถ่านหินล้วนมากินที่นี่ สิบเหรียญกินได้อิ่ม อยากกินดีหน่อยก็สั่งผัดสดได้ ราคาก็ไม่แพง

ตอนเที่ยงที่นี่คนแน่น รอจนลูกค้าเกือบหมดแล้ว คุณย่าจ้าวถึงเดินเข้าไป

จานใหญ่ๆ ยังมีอาหารเหลือบ้าง ตอนเที่ยงก็ขี้เกียจทำอา

บทที่ 423 ก้านบัวอ่อน

วันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง หลังเลิกงาน ผู้คนก็หลั่งไหลไปที่โรงอาหารตระกูลจ้าว

เพื่อไม่ให้เกิดความแออัดตอนเข้าแถว เฉิงวานวานตั้งใจเลื่อนเวลาเลิกงานช่วงเที่ยงออกไปหนึ่งเค่อ ให้ไม่ตรงกับทางเหมือง โรงงานกลีเซอรีนเลิกก่อน รออีกครึ่งเค่อ โรงงานสบู่ถึงเลิก

"ทุกคนอย่าเบียด เข้าแถวทีละคน"