บทที่ 420 หญิงขุนนางซุ่ยตื่นแล้ว

ตอนนี้เป็นเวลาประมาณสามสี่ทุ่ม ในห้องไม่ได้จุดไฟ

หลังจากเฉิงวานวานตื่น จึงได้จุดเทียนหนึ่งเล่ม นางสอบถามเรื่องราว ได้รู้ว่าอุบัติเหตุไม่ได้ทำให้มีผู้เสียชีวิต ท่านอู๋แม้จะเป็นคนสุดท้ายที่ถูกแรงระเบิดกระแทก แต่ไม่ได้บาดเจ็บที่อวัยวะภายใน ชายฉกรรจ์คนอื่นก็แค่กลิ้งถล

บทที่ 421 พัดลมแรงงานคนกึ่งอัตโนมัติ

ท่านอู๋และนายอำเภอเซินนั่งรออยู่ที่ห้องรับรอง เหวยหงอิงชงชามาให้ทั้งสองท่าน

เมื่อเฉิงวานวานเดินเข้าไป เห็นแขนของท่านอู๋พันผ้าคล้องคออยู่ ศีรษะก็พันผ้าพันแผล ดูเหมือนจะบาดเจ็บหนักกว่าเธอเสียอีก

"หญิงขุนนางซุ่ย ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว!" ท่านอู๋ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน

บทที่ 422 ต้องคุ้มค่ากับมื้ออาหารนี้

โรงอาหารต้าเหอทำธุรกิจได้ไม่เลว

เจ้าหน้าที่ที่เหมืองถ่านหินล้วนมากินที่นี่ สิบเหรียญกินได้อิ่ม อยากกินดีหน่อยก็สั่งผัดสดได้ ราคาก็ไม่แพง

ตอนเที่ยงที่นี่คนแน่น รอจนลูกค้าเกือบหมดแล้ว คุณย่าจ้าวถึงเดินเข้าไป

จานใหญ่ๆ ยังมีอาหารเหลือบ้าง ตอนเที่ยงก็ขี้เกียจทำอา