บทที่ 419 เหมืองถ่านระเบิด

สำนวนโบราณกล่าวว่า บ้านมีข้าวต้มสักถ้วย ไม่ต้องไปเหมืองเม่ินโถว

เหมืองเม่ินโถวนี้ เป็นเหมืองที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในสิบสี่มณฑลทางเหนือ ทุกปีเกิดอุบัติเหตุ มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บนับไม่ถ้วน แต่เพราะมีถ่านหินปริมาณมหาศาล จึงไม่เคยถูกทิ้งร้าง ทุกปีจะจ้างคนด้วยค่าแรงสูง

บทที่ 420 หญิงขุนนางซุ่ยตื่นแล้ว

ตอนนี้เป็นเวลาประมาณสามสี่ทุ่ม ในห้องไม่ได้จุดไฟ

หลังจากเฉิงวานวานตื่น จึงได้จุดเทียนหนึ่งเล่ม นางสอบถามเรื่องราว ได้รู้ว่าอุบัติเหตุไม่ได้ทำให้มีผู้เสียชีวิต ท่านอู๋แม้จะเป็นคนสุดท้ายที่ถูกแรงระเบิดกระแทก แต่ไม่ได้บาดเจ็บที่อวัยวะภายใน ชายฉกรรจ์คนอื่นก็แค่กลิ้งถล

บทที่ 421 พัดลมแรงงานคนกึ่งอัตโนมัติ

ท่านอู๋และนายอำเภอเซินนั่งรออยู่ที่ห้องรับรอง เหวยหงอิงชงชามาให้ทั้งสองท่าน

เมื่อเฉิงวานวานเดินเข้าไป เห็นแขนของท่านอู๋พันผ้าคล้องคออยู่ ศีรษะก็พันผ้าพันแผล ดูเหมือนจะบาดเจ็บหนักกว่าเธอเสียอีก

"หญิงขุนนางซุ่ย ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว!" ท่านอู๋ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน