บทที่ 354 คุณชายเซินผู้สง่างาม

รถม้าแล่นไปอย่างราบรื่น ทิ้งทัศนียภาพฤดูใบไม้ผลิอันงดงามของหมู่บ้านต้าเหอไว้เบื้องหลัง

จากอำเภอผิงอานไปเมืองหูโจว มีถนนหลวงเพียงเส้นเดียว รถม้าวิ่งไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็หยุด

เซินเจิ้งที่นั่งข้างนอกพูด "ป้า ข้างหน้ามีคนขวางทาง พวกเราพักก่อน"

เฉิงวานวานอยากให้รถหยุดพั

บทที่ 355 พ่อเจ้าคือความอัปยศของนักปราชญ์

คุณปู่เฉียนกระตือรือร้นเกินไป ทำให้เซินเจิ้งรู้สึกรำคาญ

เขาพูดเสียงเรียบ "พ่อผมจัดการโรงเตี๊ยมไว้แล้ว ไม่ต้องรบกวนคุณปู่เฉียนแล้ว"

เขาเดินไปข้างหน้าอย่างแนบเนียน กั้นคุณปู่เฉียนออก พยุงเฉิงวานวานอีกข้าง กลุ่มคนเดินไปยังใจกลางเมือง

"หญิงขุนนางซุ่ยยังไม่ส

บทที่ 356 โยนลูกบอลแพรปักเพื่อหาคู่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นชั้นล่าง เฉิงวานวานและหลู่ยิ่งเสวี่ยไม่รู้เรื่องเลย

เฉิงวานวานเมารถมาก หลังจากดื่มข้าวต้มหนึ่งชาม เจ้าก็หลับสบายไปหนึ่งตื่น พอตื่นขึ้นมาวันรุ่งขึ้นก็กลับมามีพลังเต็มเปี่ยมอีกครั้ง

เจ้ายืนที่หน้าต่างห้อง มองลงไปด้านล่าง เบื้องล่างเป็นถนนที่พ