บทที่ 355 พ่อเจ้าคือความอัปยศของนักปราชญ์

คุณปู่เฉียนกระตือรือร้นเกินไป ทำให้เซินเจิ้งรู้สึกรำคาญ

เขาพูดเสียงเรียบ "พ่อผมจัดการโรงเตี๊ยมไว้แล้ว ไม่ต้องรบกวนคุณปู่เฉียนแล้ว"

เขาเดินไปข้างหน้าอย่างแนบเนียน กั้นคุณปู่เฉียนออก พยุงเฉิงวานวานอีกข้าง กลุ่มคนเดินไปยังใจกลางเมือง

"หญิงขุนนางซุ่ยยังไม่ส

บทที่ 356 โยนลูกบอลแพรปักเพื่อหาคู่

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นชั้นล่าง เฉิงวานวานและหลู่ยิ่งเสวี่ยไม่รู้เรื่องเลย

เฉิงวานวานเมารถมาก หลังจากดื่มข้าวต้มหนึ่งชาม เจ้าก็หลับสบายไปหนึ่งตื่น พอตื่นขึ้นมาวันรุ่งขึ้นก็กลับมามีพลังเต็มเปี่ยมอีกครั้ง

เจ้ายืนที่หน้าต่างห้อง มองลงไปด้านล่าง เบื้องล่างเป็นถนนที่พ

บทที่ 357 เฉิงเจาได้เป็นลูกเขยตระกูลหลิ่ง

ใจกลางเมืองหูโจว ที่คึกคักที่สุด

หอปักผ้าหลังเล็กตั้งอยู่ริมถนน แกะสลักวาดลวดลายงดงาม ที่หน้าต่างชั้นสองมีม่านโปร่งหลายชั้น เมื่อลมพัด เงาร่างของสาวน้อยก็พริ้วไหว

คุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่งยืนอยู่ที่หน้าต่าง สวมชุดปักสีแดง บนใบหน้ามีผ้าโปร่งปิดหลวมๆ เผยให้เห็