บทที่ 318 ทั้งหมู่บ้านแบ่งเนื้อหมู

วันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบสอง

หิมะยังคงตกอยู่ สะสมเป็นชั้นๆ บนพื้น ย่างเท้าลงไปก็เป็นหลุมลึก

เกล็ดหิมะร่วงลงบนเขียง ถูกเลือดหมูย้อมแดง ทุกคนต่างรู้สึกอบอุ่นในใจ นี่จะเป็นปีใหม่ที่รุ่งเรืองแน่นอน

บ้านเฉิงวานวานมีเจ็ดคน เธอเป็นผู้ใหญ่หนึ่งคน ลูกชายสี่คน ลูกสะใภ้หน

บทที่ 319 ปีแรกผ่านไป

อาหารมื้อรวมญาติอันโอชะถูกจัดวางบนโต๊ะ

จ้าวต้าซานเตรียมไม้ไผ่ไว้แล้ว จุดประทัดในลานบ้าน ก็สามารถเริ่มกินข้าวได้อย่างเป็นทางการ

ยี่สิบห้าคนนั่งล้อมรอบโต๊ะสามตัว ผู้ชายหนึ่งโต๊ะ เด็กๆ หนึ่งโต๊ะ คนที่เหลือรวมหนึ่งโต๊ะ

อาหารทั้งหมดสิบสองอย่าง ไก่ต้มทั้งตัว เป็ดย่างทั้งตัว หมูต

บทที่ 320 นี่คือถ่านหินดำ

เปรี๊ยะ! ปัง!

เฉิงวานวานถูกเสียงประทัดนอกหน้าต่างปลุกให้ตื่น

ไม้ไผ่จำนวนมากถูกกองเผาในลานบ้าน ส่งเสียงระเบิด คนจนซื้อประทัดไม่ได้ จึงเผาไม้ไผ่ฉลองปีใหม่แทน

ข้างนอกยังมีหิมะตก แต่ตกเบาลงแล้ว ชาวบ้านรวมตัวกันตักหิมะ

เฉิงวานวานคลุมเสื้อลุกขึ้นนั่ง มองหลานสาวตัวน้อยที่นอน