บทที่ 317 ร่วมแรงร่วมใจจับหมูป่า

วันที่ยี่สิบห้าเดือนสิบสอง

ทีมลาดตระเวนรวมตัวกันที่ต้นไทรใหญ่

คุณย่าจ้าวและภรรยาผู้ใหญ่บ้านมีสีหน้างุนงงและไม่สบายใจ

"หน้าหนาวแบบนี้ หิมะยังตกอยู่ ดันจะขึ้นเขาไปจับหมูป่า พวกเขาบ้าไปแล้วหรือหมูป่ามันบ้า?"

"ตามความเห็นฉัน ก็เพราะว่างเกินไป ผู้ชายน่ะ พลังล้นเหลือ

บทที่ 318 ทั้งหมู่บ้านแบ่งเนื้อหมู

วันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบสอง

หิมะยังคงตกอยู่ สะสมเป็นชั้นๆ บนพื้น ย่างเท้าลงไปก็เป็นหลุมลึก

เกล็ดหิมะร่วงลงบนเขียง ถูกเลือดหมูย้อมแดง ทุกคนต่างรู้สึกอบอุ่นในใจ นี่จะเป็นปีใหม่ที่รุ่งเรืองแน่นอน

บ้านเฉิงวานวานมีเจ็ดคน เธอเป็นผู้ใหญ่หนึ่งคน ลูกชายสี่คน ลูกสะใภ้หน

บทที่ 319 ปีแรกผ่านไป

อาหารมื้อรวมญาติอันโอชะถูกจัดวางบนโต๊ะ

จ้าวต้าซานเตรียมไม้ไผ่ไว้แล้ว จุดประทัดในลานบ้าน ก็สามารถเริ่มกินข้าวได้อย่างเป็นทางการ

ยี่สิบห้าคนนั่งล้อมรอบโต๊ะสามตัว ผู้ชายหนึ่งโต๊ะ เด็กๆ หนึ่งโต๊ะ คนที่เหลือรวมหนึ่งโต๊ะ

อาหารทั้งหมดสิบสองอย่าง ไก่ต้มทั้งตัว เป็ดย่างทั้งตัว หมูต