บทที่ 307

สภาพอันน่าเวทนาของหมู่บ้านอื่น

สามวันติดต่อกัน สถานการณ์ในหมู่บ้านต้าเหอดีขึ้นอย่างรวดเร็ว

พวกผู้อพยพที่ป่วยมาตลอด หลังจากกินยาวันละสามมื้อ สีหน้าก็ดูดีขึ้นมาก

ทีมลาดตระเวนของหมู่บ้านส่งคนไปสืบข่าวที่อำเภอผิงอานและหมู่บ้านใกล้เคียงทุกวัน กลุ่มแม่บ้านพากันพูดคุย

"ได้ยินว่านายอำเภอไม่

บทที่ 308

การจัดการผู้อพยพ

หลังส่งผู้ใหญ่บ้านแต่ละหมู่บ้านกลับไป เฉิงวานวานก็ยังไม่รู้สึกสบายใจมากนัก

นายอำเภอเซินรักประชาชนเหมือนลูก คงไม่ยอมนิ่งดูดายเมื่อหมู่บ้านในเขตปกครองขาดยา นั่นแสดงว่าในเมืองก็คงขาดยาเช่นกัน

ถ้าควบคุมโรคระบาดในเมืองไม่ได้ หมู่บ้านต้าเหอของพวกเขาก็จะไม่มีอิสระต่อไป

ขณะ

บทที่ 309

หมู่บ้านต้าเหอมีน้ำใจอันยิ่งใหญ่

หมู่บ้านต้าเหอ

ลมหนาวพัดโชย ตอนนี้เข้าเดือนสุดท้ายของปีแล้ว อากาศยิ่งหนาวขึ้น

เฉิงวานวานยืนอยู่ในลานหลัง มองความคืบหน้าการขุดบ่อ อดถอนหายใจลึกๆ ไม่ได้ คนสามสิบกว่าคนช่วยกันทำงาน ก็ยังช้าเกินไป

สองร้อยไร่ หลายหมื่นตารางเมตร ลึกหนึ่งเมตรครึ่ง ถ้ามีรถขุ