บทที่ 305 ล้วนเป็นแรงงาน

การบุกในยามค่ำคืนของผู้อพยพครั้งนี้ หมู่บ้านต้าเหอไม่มีการบาดเจ็บล้มตาย

ผู้หญิง คนแก่ และเด็กๆ นั่งล้อมกองไฟเต้นระบำ แม้ลมกลางคืนจะแรง แต่ทุกคนรู้สึกอบอุ่นในใจ

ผู้ใหญ่บ้านเรียกประชุมแกนนำ นั่งในห้องประชุม หลักๆ คือหารือเรื่องจัดการกับผู้อพยพพวกนี้

"ประตูเมืองอำเภอผิงอาน

บทที่ 306 เริ่มขุดบ่อบัว

หมู่บ้านต้าเหอถือเป็นหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดในอำเภอผิงอาน

ราชสำนักได้พระราชทานที่ดินรกร้างประมาณ 4,000 ไร่ กลุ่มผู้อพยพถูกจำกัดพื้นที่ไว้ด้านหลังของหมู่บ้านซึ่งค่อนข้างโล่งกว้าง

กระท่อมมุงหญ้าสิบกว่าหลังถูกสร้างขึ้นในคืนเดียว แบ่งเป็น 5 เขต ปูพื้นด้วยฟางข้าวแห้ง สามารถรอง

บทที่ 307 สภาพอันน่าเวทนาของหมู่บ้านอื่น

สามวันติดต่อกัน สถานการณ์ในหมู่บ้านต้าเหอดีขึ้นอย่างรวดเร็ว

พวกผู้อพยพที่ป่วยมาตลอด หลังจากกินยาวันละสามมื้อ สีหน้าก็ดูดีขึ้นมาก

ทีมลาดตระเวนของหมู่บ้านส่งคนไปสืบข่าวที่อำเภอผิงอานและหมู่บ้านใกล้เคียงทุกวัน กลุ่มแม่บ้านพากันพูดคุย

"ได้ยินว่านายอำเภอไม่ได