บทที่ 303 คืนที่ไม่สงบ

พอนายอำเภอเซินพูดจบ ทุกคนในที่นั้นต่างตะลึง

แม้ว่าท่านนายอำเภอจะห้ามพ่อค้ากักตุนข้าว แต่ในฐานะพ่อค้า การกักตุนข้าวฝังอยู่ในสายเลือด พวกเขาควบคุมไม่ได้ ทุกคนในที่นั้นล้วนแอบไปรับซื้อข้าวจากหมู่บ้านมากบ้างน้อยบ้าง

ตอนนั้นหลังเก็บเกี่ยว ทางการรับซื้อข้าวราคาสิบเหรียญ พวกเขาไป

บทที่ 304 ผู้อพยพบุกในยามค่ำคืน

ราตรีมืดสนิท

หมู่บ้านต้าเหอยังคงเงียบสงบ

แต่ทุกคนถูกปลุกให้ตื่นอย่างเงียบๆ

ผู้ชายถืออาวุธซุ่มอยู่ในที่มืด ผู้หญิง คนแก่ และเด็กๆ พาข้าวไปซ่อนในห้องใต้ดิน

เฉิงวานวานไม่ได้หลบซ่อน แต่ถอดผ้าคลุม เปลี่ยนเป็นชุดที่สะดวกต่อการเคลื่อนไหว ผมดำยาวทั้งหมดมวยขึ้น

นางซ่อนห

บทที่ 305 ล้วนเป็นแรงงาน

การบุกในยามค่ำคืนของผู้อพยพครั้งนี้ หมู่บ้านต้าเหอไม่มีการบาดเจ็บล้มตาย

ผู้หญิง คนแก่ และเด็กๆ นั่งล้อมกองไฟเต้นระบำ แม้ลมกลางคืนจะแรง แต่ทุกคนรู้สึกอบอุ่นในใจ

ผู้ใหญ่บ้านเรียกประชุมแกนนำ นั่งในห้องประชุม หลักๆ คือหารือเรื่องจัดการกับผู้อพยพพวกนี้

"ประตูเมืองอำเภอผิงอาน