บทที่ 297 การทดลองที่กล้าหาญ

เฉิงวานวานคลี่กระดาษแผ่นหนึ่ง ให้เฉิงเจาช่วยเขียนจดหมาย

จดหมายฉบับนี้ให้เซินเจิ้งนำไปส่งให้นายอำเภอเซิน

เนื้อหาหลักคือแจ้งอาการของโรคระบาด และอธิบายวิธีการกักตัวอย่างละเอียด เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรค

ส่วนวิธีการรักษา เธอต้องศึกษาทดลองก่อน จึงจะกล้าส่งตำรับยาไป

บทที่ 298 ใจเป็นหนึ่งเดียว

หมอเจิ้งตะลึงพรึงเพริด

แม้เขาจะเป็นหมอที่ความรู้ไม่เต็มร้อย แต่ก็เคยเรียนเภสัชวิทยามา ตำรับยานี้จริงๆ แล้ว...

เขาอ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไร

เฉิงวานวานเข้าใจความกังวลของเขา

ซวงหวงเหลียนแต่เดิมเป็นตำรับยารักษาปศุสัตว์ ต่อมาการแพทย์สมัยใหมศึกษาปรับปรุง นำมาใช้กับคน ได้ผ

บทที่ 299 ตำรับยาพิสูจน์ว่าใช้ได้

ที่ดินสองร้อยไร่ของตระกูลเฉา ต้องปลูกต้นหม่อนหนึ่งแสนต้น ปริมาณงานมาก คนงานก็มาก

คนปลูกต้นไม้มีเจ็ดแปดสิบคน ถ้าจ่ายเงินทุกวัน ผู้ใหญ่บ้านจะยุ่งจนไม่มีเวลานอน ดังนั้น เขาจึงกำหนดจ่ายทุกสิบวัน พวกเขาก็ไม่มีใครคัดค้าน

ยังไม่ถึงสิบวัน เขาย่อมไม่สามารถชำระบัญชีได้ นี