บทที่ 296 ปกป้องหมู่บ้านต้าเหอ

หมู่บ้านต้าเหอมีประชากรกว่าพันคน ฟังดูเยอะ แต่ล้วนเป็นชาวบ้านท้องถิ่น จึงไม่ยากที่จะดูแลจัดการ

ช่วงนี้เนื่องจากขาดแคลนแรงงาน ผู้ใหญ่บ้านจึงเชิญคนจากหมู่บ้านอื่นมาช่วย ทำให้มีหน้าใหม่ๆ ปรากฏในหมู่บ้านบ่อยครั้ง

การสกัดกั้นคนนอกหมู่บ้านทั้งหมด และห้ามชาวบ้านเข้าเมือง

บทที่ 297 การทดลองที่กล้าหาญ

เฉิงวานวานคลี่กระดาษแผ่นหนึ่ง ให้เฉิงเจาช่วยเขียนจดหมาย

จดหมายฉบับนี้ให้เซินเจิ้งนำไปส่งให้นายอำเภอเซิน

เนื้อหาหลักคือแจ้งอาการของโรคระบาด และอธิบายวิธีการกักตัวอย่างละเอียด เพื่อป้องกันการแพร่ระบาดของโรค

ส่วนวิธีการรักษา เธอต้องศึกษาทดลองก่อน จึงจะกล้าส่งตำรับยาไป

บทที่ 298 ใจเป็นหนึ่งเดียว

หมอเจิ้งตะลึงพรึงเพริด

แม้เขาจะเป็นหมอที่ความรู้ไม่เต็มร้อย แต่ก็เคยเรียนเภสัชวิทยามา ตำรับยานี้จริงๆ แล้ว...

เขาอ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไร

เฉิงวานวานเข้าใจความกังวลของเขา

ซวงหวงเหลียนแต่เดิมเป็นตำรับยารักษาปศุสัตว์ ต่อมาการแพทย์สมัยใหมศึกษาปรับปรุง นำมาใช้กับคน ได้ผ