บทที่ 22 มีลูกชายหลายคนก็ดีอย่างนี้

ราตรีมืดสนิท

เสียงแมลงและนกร้องไม่ขาดสาย

ตอนที่เพิ่งมาถึงที่นี่ เฉิงวานวานนอนไม่หลับเลย แต่ไม่กี่วันมานี้เริ่มชินแล้ว เธอหลับสบาย พอฟ้าเริ่มสางก็ตื่นเองตามธรรมชาติ

แต่เช้าตรู่ ผู้ใหญ่บ้านเรียกประชุมชาวบ้านทั้งหมด ยกเว้นคนแก่ เด็ก และหญิงมีครรภ์ ทุกคนต้องไปรวม

บทที่ 23 กลายเป็นเศรษฐินีโดยไม่ทันตั้งตัว

ในป่าลึก ไม่รู้ว่าซ่อนความมั่งคั่งไว้มากแค่ไหน

เฉิงวานวานไม่ได้ไปที่สระบัว เธอหันไปเดินเข้าป่าทึบ

ร้านค้ามีการชี้นำ พาเธอไปที่โคนต้นไม้โบราณต้นหนึ่ง ใต้ใบไม้กว้างที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ มีโสมป่างอกอยู่หนึ่งต้น

เธอหยิบเสียมเล็กออกมา ขุดโสมสีขาวคล้ายหัวผัก

บทที่ 24 ในหนังสือมีบ้านทองคำ

แสงแดดยามเช้าในฤดูร้อนก็แรงมาก

ชาวบ้านต้าเหอทั้งหมู่บ้านเหนื่อยมาทั้งวันทั้งคืน หลายคนกำลังนอนชดเชย หมู่บ้านยามเช้าเงียบเป็นพิเศษ พื้นดินที่แห้งแตกอ้าปากรอฝนตก

คุณย่าจ้าวกำลังต้มโจ๊กผักป่าในลานบ้าน ยังทำแผ่นแป้งบักวีตสิบสองแผ่น ในแผ่นแป้งใส่หัวผักกาดแห้งและถั่วฝักยา