บทที่ 21 เรื่องราวที่โหดร้ายเหลือคณานับ

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง

กลิ่นหอมลอยออกมาจากลานบ้าน

จานหนึ่งของลูกชิ้นรากบัวถูกยกขึ้นโต๊ะ ใช้รากบัวสองหัว หั่นละเอียดผสมกับแป้งคลุกเคล้า ปั้นเป็นลูกชิ้นแล้วทอดจนสุก ได้เต็มสองชามใหญ่

จ้าวซื่อตั้นก้มหน้าเกยโต๊ะอาหาร น้ำลายไหลไม่หยุด

เฉิงวานวานยัดลูกชิ้นเข้าปากเ

บทที่ 22 มีลูกชายหลายคนก็ดีอย่างนี้

ราตรีมืดสนิท

เสียงแมลงและนกร้องไม่ขาดสาย

ตอนที่เพิ่งมาถึงที่นี่ เฉิงวานวานนอนไม่หลับเลย แต่ไม่กี่วันมานี้เริ่มชินแล้ว เธอหลับสบาย พอฟ้าเริ่มสางก็ตื่นเองตามธรรมชาติ

แต่เช้าตรู่ ผู้ใหญ่บ้านเรียกประชุมชาวบ้านทั้งหมด ยกเว้นคนแก่ เด็ก และหญิงมีครรภ์ ทุกคนต้องไปรวม

บทที่ 23 กลายเป็นเศรษฐินีโดยไม่ทันตั้งตัว

ในป่าลึก ไม่รู้ว่าซ่อนความมั่งคั่งไว้มากแค่ไหน

เฉิงวานวานไม่ได้ไปที่สระบัว เธอหันไปเดินเข้าป่าทึบ

ร้านค้ามีการชี้นำ พาเธอไปที่โคนต้นไม้โบราณต้นหนึ่ง ใต้ใบไม้กว้างที่ซ้อนทับกันเป็นชั้นๆ มีโสมป่างอกอยู่หนึ่งต้น

เธอหยิบเสียมเล็กออกมา ขุดโสมสีขาวคล้ายหัวผัก