บทที่ 20

นี่คือรากบัว

หลังพุ่มหนาม

จ้าวชุนฮวาแสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อ

เธอหันตัววิ่งลงเขา

ซุนซื่อขุดผักป่าได้ครึ่งตะกร้า กำลังจะย้ายที่ ก็เห็นลูกสาวคนโตวิ่งมาอย่างร้อนรน

"ทำอะไร มีผีไล่ตามหรือไง?"

จ้าวชุนฮวาหอบหายใจพูด: "ป้า-ป้าใหญ่ เธอ-เธอขุดของดีเจอ!"

ซุนซื่อรีบลุก: "ของดีอะไร?"

จ้าวชุนฮวา

บทที่ 21

เรื่องราวที่โหดร้ายเหลือคณานับ

ท้องฟ้าค่อยๆ มืดลง

กลิ่นหอมลอยออกมาจากลานบ้าน

จานหนึ่งของลูกชิ้นรากบัวถูกยกขึ้นโต๊ะ ใช้รากบัวสองหัว หั่นละเอียดผสมกับแป้งคลุกเคล้า ปั้นเป็นลูกชิ้นแล้วทอดจนสุก ได้เต็มสองชามใหญ่

จ้าวซื่อตั้นก้มหน้าเกยโต๊ะอาหาร น้ำลายไหลไม่หยุด

เฉิงวานวานยัดลูกชิ้นเข้าปา

บทที่ 22

มีลูกชายหลายคนก็ดีอย่างนี้

ราตรีมืดสนิท

เสียงแมลงและนกร้องไม่ขาดสาย

ตอนที่เพิ่งมาถึงที่นี่ เฉิงวานวานนอนไม่หลับเลย แต่ไม่กี่วันมานี้เริ่มชินแล้ว เธอหลับสบาย พอฟ้าเริ่มสางก็ตื่นเองตามธรรมชาติ

แต่เช้าตรู่ ผู้ใหญ่บ้านเรียกประชุมชาวบ้านทั้งหมด ยกเว้นคนแก่ เด็ก และหญิงมีครรภ์ ทุกคนต้องไปร