บทที่ 162 เขาไม่ต้องการแม่เลี้ยงหรอก

ตระกูลเฉียน ประตูใหญ่โอ่โถง กำแพงอิฐเทา หลังคากระเบื้องเคลือบ

เฉียนฮุยลงจากรถม้า ตรงดิ่งไปห้องหนังสือของคุณปู่ตระกูลเฉียน แล้วเล่าเรื่องลูกกลิ้งหินอย่างละเอียด

คุณปู่เฉียนรู้ว่าหลานชายคนนี้ไม่เอาไหน แต่แรกจึงไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่พอฟังไปเรื่อยๆ ก็อดไม่ได้ที่จะลุ

บทที่ 163 เซินเจิ้งยอมแพ้แล้ว

วันรุ่งขึ้น

จ้าวเอ้อโกวนำอาหารตุ๋นสามสิบจินไปขายในเมือง

เพิ่งกินข้าวเช้าเสร็จ ชาวบ้านก็มาช่วยงานแล้ว รวมยี่สิบเจ็ดคน

จางต้ากังและจางต้าเฉียงก็อยู่ในกลุ่มคน ทั้งสองคนมีสีหน้ากระวนกระวายอยู่บ้าง

เฉิงวานวานโบกมือเรียก ยิ้มพูดว่า: "เมื่อวานสองคนเจ้าทำได้ดีมาก รวมกันแล

บทที่ 164 ส่งพระพุทธรูปใหญ่สององค์กลับไป

ถนนใหญ่ของหมู่บ้านต้าเหอไม่ราบเรียบ

คราวก่อนเจิ้งหวั่งเฟิงกับเฉียนฮุยเคยมา โยกคลอนจนหัวหมุนตลอดทาง

ตอนนั้นสองคนสัญญากันว่าจะไม่มาที่ห่างไกลแบบนี้อีก ไม่คิดว่ารถม้าของทั้งสองจะมาเจอกันบนเส้นทางภูเขา

บนรถม้าคันหนึ่งมีคุณชายหนึ่งคน เด็กรับใช้หนึ่งคน คนรับใ