บทที่ 161

นายอำเภอเซินขอความดีความชอบ

"ตอนเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง ข้าไม่ได้บอกพวกท่านหรือว่าให้เหลือตอซังข้าวไว้แปดนิ้ว แต่พวกท่านพูดว่าอย่างไร ทุกคนคิดว่าไม่จำเป็น คิดว่าเป็นการเพิ่มความยุ่งยากโดยใช่เหตุ กลัวว่าจะเสียเวลาทำงานกระทบต่อการเก็บข้าวเข้ายุ้ง... ตอนนั้นคิดว่ายุ่งยาก แต่ตอนนี้กลับมาถ

บทที่ 162

เขาไม่ต้องการแม่เลี้ยงหรอก

ตระกูลเฉียน ประตูใหญ่โอ่โถง กำแพงอิฐเทา หลังคากระเบื้องเคลือบ

เฉียนฮุยลงจากรถม้า ตรงดิ่งไปห้องหนังสือของคุณปู่ตระกูลเฉียน แล้วเล่าเรื่องลูกกลิ้งหินอย่างละเอียด

คุณปู่เฉียนรู้ว่าหลานชายคนนี้ไม่เอาไหน แต่แรกจึงไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่พอฟังไปเรื่อยๆ ก็อดไม่ได้ที่จะ

บทที่ 163

เซินเจิ้งยอมแพ้แล้ว

วันรุ่งขึ้น

จ้าวเอ้อโกวนำอาหารตุ๋นสามสิบจินไปขายในเมือง

เพิ่งกินข้าวเช้าเสร็จ ชาวบ้านก็มาช่วยงานแล้ว รวมยี่สิบเจ็ดคน

จางต้ากังและจางต้าเฉียงก็อยู่ในกลุ่มคน ทั้งสองคนมีสีหน้ากระวนกระวายอยู่บ้าง

เฉิงวานวานโบกมือเรียก ยิ้มพูดว่า: "เมื่อวานสองคนเจ้าทำได้ดีมาก รวมกัน