บทที่ 163 เซินเจิ้งยอมแพ้แล้ว

วันรุ่งขึ้น

จ้าวเอ้อโกวนำอาหารตุ๋นสามสิบจินไปขายในเมือง

เพิ่งกินข้าวเช้าเสร็จ ชาวบ้านก็มาช่วยงานแล้ว รวมยี่สิบเจ็ดคน

จางต้ากังและจางต้าเฉียงก็อยู่ในกลุ่มคน ทั้งสองคนมีสีหน้ากระวนกระวายอยู่บ้าง

เฉิงวานวานโบกมือเรียก ยิ้มพูดว่า: "เมื่อวานสองคนเจ้าทำได้ดีมาก รวมกันแล

บทที่ 164 ส่งพระพุทธรูปใหญ่สององค์กลับไป

ถนนใหญ่ของหมู่บ้านต้าเหอไม่ราบเรียบ

คราวก่อนเจิ้งหวั่งเฟิงกับเฉียนฮุยเคยมา โยกคลอนจนหัวหมุนตลอดทาง

ตอนนั้นสองคนสัญญากันว่าจะไม่มาที่ห่างไกลแบบนี้อีก ไม่คิดว่ารถม้าของทั้งสองจะมาเจอกันบนเส้นทางภูเขา

บนรถม้าคันหนึ่งมีคุณชายหนึ่งคน เด็กรับใช้หนึ่งคน คนรับใ

บทที่ 165 จ้าวเอ้อโกวทำเงินได้แล้ว

ควันลอยอวลจากครัว

คนที่ทำงานอยู่ในลานบ้านอดน้ำลายไหลไม่ได้

แต่เป็นผู้ชายโตแล้ว ย่อมไม่จ้องครัวคนอื่นตาละห้อย ก่อนหน้านี้ตกลงกันแล้วว่าวันละสามสิบเหรียญ ไม่รวมอาหาร พวกเขาควรรีบกลับบ้านไปกินให้อิ่มแล้วค่อยกลับมา น้ำลายไหลให้คนเห็นก็อายเกินไป

ตอนที่ชายหนุ่มกลุ่ม