บทที่ 160 พาเธอกลับบ้านมาเป็นนายหญิงตระกูลเซิน

ทิวทัศน์ในทุ่งนาหมู่บ้านแม่น้ำใหญ่งดงาม

นายอำเภอเซินยืนอยู่บนคันนา ถึงกับมีแรงบันดาลใจอยากแต่งกลอน

แต่เขารู้ว่าเรื่องข้าวงอกใหม่ไม่อาจรอช้า ชาวนาในหมู่บ้านส่วนใหญ่ขยัน พอว่างหน่อยก็อาจจูงวัวลงไถนา ต้องรีบออกคำสั่งทางการห้ามไถนาโดยเร็ว

เขาและเฉิงวาน

บทที่ 161 นายอำเภอเซินขอความดีความชอบ

"ตอนเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วง ข้าไม่ได้บอกพวกท่านหรือว่าให้เหลือตอซังข้าวไว้แปดนิ้ว แต่พวกท่านพูดว่าอย่างไร ทุกคนคิดว่าไม่จำเป็น คิดว่าเป็นการเพิ่มความยุ่งยากโดยใช่เหตุ กลัวว่าจะเสียเวลาทำงานกระทบต่อการเก็บข้าวเข้ายุ้ง... ตอนนั้นคิดว่ายุ่งยาก แต่ตอนนี้กลับมาถาม

บทที่ 162 เขาไม่ต้องการแม่เลี้ยงหรอก

ตระกูลเฉียน ประตูใหญ่โอ่โถง กำแพงอิฐเทา หลังคากระเบื้องเคลือบ

เฉียนฮุยลงจากรถม้า ตรงดิ่งไปห้องหนังสือของคุณปู่ตระกูลเฉียน แล้วเล่าเรื่องลูกกลิ้งหินอย่างละเอียด

คุณปู่เฉียนรู้ว่าหลานชายคนนี้ไม่เอาไหน แต่แรกจึงไม่ได้ตั้งใจฟัง แต่พอฟังไปเรื่อยๆ ก็อดไม่ได้ที่จะลุ