บทที่ 143 เหตุใดจึงเรียนหนังสือ

แดดเริ่มคล้อยไปทางทิศตะวันตก

อู๋ฮุ่ยเนียงหยุดงานในมือ เริ่มเตรียมอาหารเย็น

ภายใต้อิทธิพลของแม่สามี นางก็ไม่เก็บของอร่อยไว้อีก อากาศแบบนี้ เก็บไว้ก็เสียเปล่า

นางจัดการนกพิราบก่อน ต้มในหม้อ แล้วเริ่มจัดการไก่ป่า เอาขนไก่ขนนกพิราบไปตากที่กำแพงลาน

ช่วงนี้ในบ้านมีของ

บทที่ 144 จะจัดการผู้อพยพอย่างไร

ความมืดค่อยๆ ลงมา

กลางวันมีนักศึกษาเจ็ดแปดคนช่วย ข้าวที่ต้องนวดจึงไม่มากนัก กลางคืนทุกคนในบ้านค่อยๆ ทำงาน

ปีนี้เพราะภัยแล้งและตั๊กแตน ผลผลิตในไร่ไม่ค่อยดี ปีก่อนๆ หนึ่งไร่ได้ข้าวกว่าสามร้อยจิน ปีนี้ได้แค่ราวสองร้อยจินต่อไร่

เสียภาษีหนึ่งส่วนสิบห้า ห้าไร่ได้ผลผลิ

บทที่ 145 ได้เครื่องมือการเกษตรใหม่

พ่อค้ารวยในเมืองไป๋หยุนเป็นพี่เขยของเฉียนฮุย ตระกูลเฉียนก็เป็นพ่อค้า มีชื่อเสียงพอสมควร

เฉียนฮุยสั่งด้วยตัวเอง คนใต้บังคับบัญชารีบจัดการเรื่องนี้ หินบดที่ได้มาตรฐานปรากฏในลานบ้านเฉิงวานวาน

เฉิงวานวานเรียกจ้าวซื่อตั้น "เจ้าไปบ้านลุงต้าที หยืมวัวมาให้บ้านเราใช้ห