บทที่ 104 เรื่องครอบครัวของท่านนายอำเภอ

ยามค่ำมืด

เมื่อจ้าวต้าหวั้งกลับถึงบ้านหลังเรียนครั้งแรก ทุกคนในลานบ้านต่างจ้องมองเขา

คุณปู่จ้าวกระแอมเบาๆ "วันนี้เจ้าเรียนอะไรมาบ้าง สอนเอ้อหวั้งเรียนด้วย"

จ้าวเอ้อหวั้งทำหน้าเศร้า "คุณปู่ ผมไม่เรียนได้ไหม ผมไม่ชอบจำตัวหนังสือ ไม่ชอบคณิตศาสตร์ด้วย..."

"แก

บทที่ 105 เมียจางเกเร

เฉิงวานวานอยากจะแกล้งทำเป็นไม่เห็น

แต่นายอำเภอเซินเรียกชื่อจ้าวเอ้อโกวเสียก่อน

จ้าวเอ้อโกวครั้งนั้นอยู่กับท่านนายอำเภอสี่ห้าวัน ก็ถือว่าคุ้นเคยกัน รีบโค้งคำนับ "คารวะท่านนายอำเภอ"

เฉิงวานวานจำต้องโค้งคำนับตาม

"เอ้อโกว เจ้ามาเมืองทำไมไม่มาหาข้า?" เซินเจิ้งพูดอย่างไม่พอใจ "

บทที่ 106 เก็บสมุนไพรทำการทดลอง

ฤดูร้อนอากาศร้อนระอุ

บนภูเขามีต้นไม้เขียวชอุ่มให้ร่มเงา แต่การเดินขึ้นเขาก็ทำให้เหงื่อออกทั้งตัว

เฉิงวานวานเดินไปยังที่เปลี่ยวที่คนไม่ค่อยไป เมื่อมีสมุนไพรอยู่ในระยะหนึ่งเมตร ระบบร้านค้าจะเตือนเธอ

เธอพบสมุนไพรทั่วไปมากมาย เช่น ดอกแดนดิไลออน งาป่า และโหราเดือยไก่