บทที่ 105

เมียจางเกเร

เฉิงวานวานอยากจะแกล้งทำเป็นไม่เห็น

แต่นายอำเภอเซินเรียกชื่อจ้าวเอ้อโกวเสียก่อน

จ้าวเอ้อโกวครั้งนั้นอยู่กับท่านนายอำเภอสี่ห้าวัน ก็ถือว่าคุ้นเคยกัน รีบโค้งคำนับ "คารวะท่านนายอำเภอ"

เฉิงวานวานจำต้องโค้งคำนับตาม

"เอ้อโกว เจ้ามาเมืองทำไมไม่มาหาข้า?" เซินเจิ้งพูดอย่างไม่พอใจ

บทที่ 106

เก็บสมุนไพรทำการทดลอง

ฤดูร้อนอากาศร้อนระอุ

บนภูเขามีต้นไม้เขียวชอุ่มให้ร่มเงา แต่การเดินขึ้นเขาก็ทำให้เหงื่อออกทั้งตัว

เฉิงวานวานเดินไปยังที่เปลี่ยวที่คนไม่ค่อยไป เมื่อมีสมุนไพรอยู่ในระยะหนึ่งเมตร ระบบร้านค้าจะเตือนเธอ

เธอพบสมุนไพรทั่วไปมากมาย เช่น ดอกแดนดิไลออน งาป่า และโหราเดือยไก

บทที่ 107

กำจัดตั๊กแตน

ยามเย็น

ที่ลานบ้านเฉิงวานวานเริ่มเปิดสอนแล้ว

เฉิงเจาให้เด็กๆ ฝึกเขียนตัวอักษรบนกระดานทราย ส่วนเขาถือบันทึกที่จดไว้ ตามเฉิงวานวานและผู้ใหญ่บ้านไปที่คันนา

แสงอาทิตย์สีส้มสาดส่องทุ่งนา สายลมเย็นพัดโชย ทุ่งนาในชนบทเหมือนภาพวาดที่งดงาม เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความหวัง

ผู้ใหญ่