บทที่ 103

ความเสียดายสามอย่างในชีวิต

ยามเที่ยง

แดดจัด

ในลานบ้านตระกูลจ้าวมีคนอยู่ไม่กี่คน

จ้าวอวี่ไฉ่ จ้าวอวี่จิน และคุณย่าจ้าวไปทำงานที่บ้านเฉิงวานวานกันหมด

เหวินซื่อและซุนซื่อพาลูกสาวหลายคนขึ้นเขาไปขุดผักป่า และเก็บฟืนแห้งหญ้าแห้งกลับมาด้วย

จ้าวต้าหวั้งและจ้าวเอ้อหวั้งสองพี่น้องช่วยกันต้อนเ

บทที่ 104

เรื่องครอบครัวของท่านนายอำเภอ

ยามค่ำมืด

เมื่อจ้าวต้าหวั้งกลับถึงบ้านหลังเรียนครั้งแรก ทุกคนในลานบ้านต่างจ้องมองเขา

คุณปู่จ้าวกระแอมเบาๆ "วันนี้เจ้าเรียนอะไรมาบ้าง สอนเอ้อหวั้งเรียนด้วย"

จ้าวเอ้อหวั้งทำหน้าเศร้า "คุณปู่ ผมไม่เรียนได้ไหม ผมไม่ชอบจำตัวหนังสือ ไม่ชอบคณิตศาสตร์ด้วย..."

"

บทที่ 105

เมียจางเกเร

เฉิงวานวานอยากจะแกล้งทำเป็นไม่เห็น

แต่นายอำเภอเซินเรียกชื่อจ้าวเอ้อโกวเสียก่อน

จ้าวเอ้อโกวครั้งนั้นอยู่กับท่านนายอำเภอสี่ห้าวัน ก็ถือว่าคุ้นเคยกัน รีบโค้งคำนับ "คารวะท่านนายอำเภอ"

เฉิงวานวานจำต้องโค้งคำนับตาม

"เอ้อโกว เจ้ามาเมืองทำไมไม่มาหาข้า?" เซินเจิ้งพูดอย่างไม่พอใจ