ตอน 23
คนคุ้นเคย
บทที่23
วาดฝันขับรถมาหาโทมัสตามสัญญาเธอเดินเข้ามาในบ้านสภาพดูดีกว่าเมื่อเช้า แววตาของเธอหมองเศร้าไม่มีชีวิตชีวาไม่เหมือนกับตอนที่ได้อยู่กับต้นกล้า
"มาเร็วกว่าที่ผมคิดเอาไว้เสียอีก อยากทานอะไรก่อนไหมครับผมจะให้คนไปจัดเตรียมให้"
"ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่หิว"
"ก็ดีครับ"ฝ่ามือใหญ่ตบเบา ๆ ลงบนต้นขาส่งสัญญา
ตอน 24
บทที่24
"สวัสดีครับคุณวาดฝัน"
เฮือก
"ใครเหรอวาดฝัน ดูน่ากลัวจัง"มัดหมี่กระซิบถามสายตามองหาผู้คนท่ามกลางความเปลี่ยวในลาดจอดรถของห้างสรรพสินค้า วาดฝันยืนขาสั่นเมื่อพบชายชุดดำคนสนิทของโทมัสลงมาจากรถตู้หยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ
"นะ...นาย"
"ตอนนี้เวลาเท่าไหร่แล้วครับคุณวาดฝัน"
"แกรู้จักผู้ชายคนนี้เหรอวาด
ตอน 25
บทที่25
แสงแดดในยามเช้าสาดส่องเข้ามาปลุกให้วาดฝันในสภาพอ่อนล้าตื่นนอน คราบน้ำสีขาวขุ่นเปียกชื้นไปทั่วทั้งร่างกายภายในช่องทางรักยังคงเปียกชื้นโทมัสพึ่งจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระในยามรุ่งเช้าตามที่เขาว่า
"บ้าที่สุด"ดวงตากลมโตมองบนเมื่อชายหนุ่มปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นหลังใน ให้ตายเถอะหวังว่าเธอกินยาคุมตอนนี