ตอน 22
คนคุ้นเคย
บทที่22
ร่างเปลือยเปล่าถูกผลักให้ล้มลงในท่าคลานเข่ากลางห้อง แม้จะหวาดกลัวจนตัวสั่นแต่เพื่อคนรักวาดฝันจึงยอมทำตามความต้องการของโทมัสอย่างไม่ปฏิเสธอีกต่อไป
ฝ่ามือใหญ่ดันสะโพกอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ลมหายใจของชายหนุ่มเริ่มร้อนระอุเมื่อได้สัมผัสร่างกายนี้ของวาดฝันอีกครั้ง
"ฮึก"แก่นกายใหญ่ไร้สิ่งป้องกันเสี
ตอน 23
บทที่23
วาดฝันขับรถมาหาโทมัสตามสัญญาเธอเดินเข้ามาในบ้านสภาพดูดีกว่าเมื่อเช้า แววตาของเธอหมองเศร้าไม่มีชีวิตชีวาไม่เหมือนกับตอนที่ได้อยู่กับต้นกล้า
"มาเร็วกว่าที่ผมคิดเอาไว้เสียอีก อยากทานอะไรก่อนไหมครับผมจะให้คนไปจัดเตรียมให้"
"ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันไม่หิว"
"ก็ดีครับ"ฝ่ามือใหญ่ตบเบา ๆ ลงบนต้นขาส่งสัญญา
ตอน 24
บทที่24
"สวัสดีครับคุณวาดฝัน"
เฮือก
"ใครเหรอวาดฝัน ดูน่ากลัวจัง"มัดหมี่กระซิบถามสายตามองหาผู้คนท่ามกลางความเปลี่ยวในลาดจอดรถของห้างสรรพสินค้า วาดฝันยืนขาสั่นเมื่อพบชายชุดดำคนสนิทของโทมัสลงมาจากรถตู้หยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ
"นะ...นาย"
"ตอนนี้เวลาเท่าไหร่แล้วครับคุณวาดฝัน"
"แกรู้จักผู้ชายคนนี้เหรอวาด