ตอน 24
คนคุ้นเคย
บทที่24
"สวัสดีครับคุณวาดฝัน"
เฮือก
"ใครเหรอวาดฝัน ดูน่ากลัวจัง"มัดหมี่กระซิบถามสายตามองหาผู้คนท่ามกลางความเปลี่ยวในลาดจอดรถของห้างสรรพสินค้า วาดฝันยืนขาสั่นเมื่อพบชายชุดดำคนสนิทของโทมัสลงมาจากรถตู้หยุดยืนอยู่ตรงหน้าของเธอ
"นะ...นาย"
"ตอนนี้เวลาเท่าไหร่แล้วครับคุณวาดฝัน"
"แกรู้จักผู้ชายคนนี้เหรอวาด
ตอน 25
บทที่25
แสงแดดในยามเช้าสาดส่องเข้ามาปลุกให้วาดฝันในสภาพอ่อนล้าตื่นนอน คราบน้ำสีขาวขุ่นเปียกชื้นไปทั่วทั้งร่างกายภายในช่องทางรักยังคงเปียกชื้นโทมัสพึ่งจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระในยามรุ่งเช้าตามที่เขาว่า
"บ้าที่สุด"ดวงตากลมโตมองบนเมื่อชายหนุ่มปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นหลังใน ให้ตายเถอะหวังว่าเธอกินยาคุมตอนนี
ตอน 26
บทที่26
ชีวิตของเธอตอนนี้นั้นมันไม่ต่างอะไรจากตกนรกทั้งเป็น กลางวันต้องลากสังขารอ่อนแรงออกไปทำงานกลางคืนต้องมานอนเป็นนางบำเรอรองรับอารมณ์ของผู้ชายใจร้าย ร่างกายผอมแห้งไร้เรี่ยวแรงก้าวขาลงจากเตียงดั่งเช่นทุกวันนับติดต่อกันเป็นเวลาหลายวันนั้น ชีวิตของเธอต้องผู้ติดอยู่กับชีวิตของโทมัสเมื่อตอนนี้เขาได้