บทที่ 43

บทที่43

43.ศึกปาลูกบอ..

“มีอันใดรี?” กู้หรูเฟิงสงสัย

หลิ่วเจินสั่นหัวและเดินออกประตูไป “ไม่มีอันใด แค่อาจ ต้องเสียเวลาทั้งเช้ากวาดหิมะในลานบ้านนะ” หลิ่วเจินกล่าวจบ ก็บิดขี้เกียจทันที

“ข้ากวาดด้วยคน” กู้หรูเฟิงขันอาสา ครั้นแล้วก็เดินตาม หลังหลิ่วเจินออกไป

ขณะที่หลิ่วเจินกำลังยืนกวาดหิมะในลา

บทที่ 44

บทที่44

44….

“พวกข้าขอเล่นกับพวกท่านได้หรือไม่?” เด็กหญิงเล็ก ๆคน หนึ่งเขินจนตัวบิด

หลิ่วเจินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ได้สิ พวกเจ้าเข้ามาเถิด ว่า แล้วก็ยืนขึ้นและเปิดทางให้เหล่าเด็กตัวเล็ก ๆเข้ามา

ทันทีที่พวกเขาได้ยินหลิ่วเจินตอบตกลง พวกเด็ก ๆ พลัน เบิกตากว้างด้วยความยินดี ครั้นแล้วก็พากันเดินเข้า

บทที่ 45

บทที่45

45.เฟรนซ์ฟราย…

ไม่มีเจตนาร้ายเจือในน้ำเสียงเลยแม้แต่น้อย เด็ก ๆ ก็ยิ่งรู้สึก ว่าหลิ่วเจินเป็นคนดี เป็นบิดามารดาที่กำลังโกหกพวกเขาอยู่

หลิ่วเจินยืนขึ้น แล้วยื่นจานไปตรงหน้ากู้หรูเฟิง “ลองซิมดู

พอกล่าวจบตัวเองก็หยิบชิ้นหนึ่งในจานขึ้นมากิน

กู้หรูเฟิงรู้ว่าของกินอันนี้ปรุงสุกแล้ว ชายหน