บทที่ 87 จัดการปัญหาอาหารเย็นแล้ว

พออุณหภูมิในถ้ำค่อยๆ สูงขึ้น เหล่าผู้หญิงก็ล้อมรอบกองไฟมาผิงเสื้อผ้า

น่าเสียดาย สวมเสื้อผ้าเอาไว้บนตัว อย่างไรเสียก็ไม่ง่ายจะทำให้แห้งได้

โม่จิ่วเย่เห็นแบบนี้ จึงคิดจะออกไปหลบชั่วคราวสักหน่อย

เฮ่อจือหรั่นเห็นเขาจะออกไป รีบเข้ามาหา นำถ่านสองห่อเล็กยื่นให้เขาแล้ว

“เจ

บทที่ 88 พวกเราอยู่เคียงข้างกัน

ระหว่างที่ทั้งสองคนพูดจา เสียงฝีเท้ากับเสียงร้องไห้ยิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

ชาวบ้านเหล่านั้นมองเห็นที่ราบระหว่างภูเขาทางนี้มีแสงไฟ ต่างเดินมายังทิศทางของพวกเขา

ไม่นานนัก ในสายตาที่ถูกท้องฟ้ายามค่ำคืนและฝนห่าใหญ่ทำให้พร่ามัวลงปรากฏภาพคนกลุ่มหนึ่ง มองไปอย่างละเอียด ที่นำม

บทที่ 89 ไม่สู้พวกเราหนีไปกันตอนนี้เถิด?

หลิวหลี่เจิ้งอ้อนวอนอีกครั้ง

“หมอหญิงเทวดา ขอร้องท่านแล้วขอรับ!”

พูดอยู่ เขาหันหน้ามองทางพวกชาวบ้านที่ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรเหล่านั้น

เฮ่อจือหรั่นเตือนสติอีกครั้ง “ข้าแนะนำท่านเก็บเรื่องกาฬโรคเอาไว้เป็นความลับชั่วคราว ทำให้วิตกกังวลไปเรื่องราวจะยิ่งร้ายแ