บทที่ 77 วินาทีนั้นที่เขาลงมือต่อข้า พวกเราก็ไม่ใช่สหายกันอีก

เวลานี้ เฮ่อจือหรั่นถือว่าตายใจถึงที่สุดแล้ว

เดิมทีนางยังคิดว่า ปานของโม่จิ่วเย่ถูกคนตระกูลโม่สักลงไปทีหลังก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้

แต่เดิมทีบนตัวหนานฉีไม่มีปานพิเศษของคนตระกูลโม่ นี่ก็อธิบายแล้วว่าพวกเขาไม่มีเรื่องจริงที่ถูกสลับตัว

และหม

บทที่ 78 เจอเฟ่ยหนานอวี่อีก

เนื้อที่ของอำเภอผิงหย่วนไม่เล็ก พวกเขาต้องข้ามทั้งอำเภอไป

เข้าประตูเมืองทิศตะวันออก ออกไปประตูเมืองทิศตะวันตก ทั้งกระบวนการต้องใช้เวลาเกือบสักสองชั่วยาม

ระหว่างทางพวกทหารยังต้องเติมข้าวของส่วนหนึ่ง แบบนี้คำนวณเวลาดู ตอนที่พวกเขาไปถึงประตูเมืองทิศตะวันตก อย่างน้อยคงช่วงพล

บทที่ 79 หนานฉีมาเยี่ยม

เวลานี้ในใจโม่จิ่วเย่ก็มีคำพูดที่อยากบอกกับเฮ่อจือหรั่น เห็นเผิงวั่งมัวยืดยาดไม่ออกไปจากที่นี่ เขาจึงจงใจแสร้งทำท่าทางไม่สบายตัวออกมา

“เหนียงจื่อ ข้ารู้สึกไม่สบายหน้าอกเท่าไหร่ เจ้าพยุงข้าเสียหน่อย”

เฮ่อจือหรั่นพอมองก็ดูออกว่าโม่จิ่วเย่กำลังแสร้งป่วย พยุงแขนข้างหนึ่งของเขาไว