บทที่ 76 รอยประทับตระกูล

“ตอนเด็กข้าในฐานะผู้ร่วมเรียนของหนานฉี มักเข้าออกในตำหนักของหยวนกุ้ยเฟยบ่อยๆ

หยวนกุ้ยเฟยมีหมัวมัวคนสนิทคนหนึ่งก็คือแซ่เฟ่ย หยวนกุ้ยเฟยดูข้ากับหนานฉีอยู่ คุยเล่นกับเฟ่ยหมัวมัว

หยวนกุ้ยเฟยถามเฟ่ยหมัวมัวว่า มีหลานชายที่อายุไล่เลี่ยกับพวกข้าคนหนึ่งใช่หรือไม่ ถ้าเป็นไปได้ ก็สามา

บทที่ 77 วินาทีนั้นที่เขาลงมือต่อข้า พวกเราก็ไม่ใช่สหายกันอีก

เวลานี้ เฮ่อจือหรั่นถือว่าตายใจถึงที่สุดแล้ว

เดิมทีนางยังคิดว่า ปานของโม่จิ่วเย่ถูกคนตระกูลโม่สักลงไปทีหลังก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้

แต่เดิมทีบนตัวหนานฉีไม่มีปานพิเศษของคนตระกูลโม่ นี่ก็อธิบายแล้วว่าพวกเขาไม่มีเรื่องจริงที่ถูกสลับตัว

และหม

บทที่ 78 เจอเฟ่ยหนานอวี่อีก

เนื้อที่ของอำเภอผิงหย่วนไม่เล็ก พวกเขาต้องข้ามทั้งอำเภอไป

เข้าประตูเมืองทิศตะวันออก ออกไปประตูเมืองทิศตะวันตก ทั้งกระบวนการต้องใช้เวลาเกือบสักสองชั่วยาม

ระหว่างทางพวกทหารยังต้องเติมข้าวของส่วนหนึ่ง แบบนี้คำนวณเวลาดู ตอนที่พวกเขาไปถึงประตูเมืองทิศตะวันตก อย่างน้อยคงช่วงพล