บทที่ 71 ล้วนเป็นฮ่องเต้ซุ่นอู่จ่ายเงิน

เฮ่อจือหรั่นแสร้งไปพยุงเฟ่ยหนานอวี่ลุกขึ้น ในปากยังถามว่า “ท่านนั่งบนรถเข็นไม้ของพวกข้า พวกเราไปที่ว่าการอำเภอด้วยกัน?”

เฟ่ยหนานอวี่จ้องมองบัณฑิตสี่ห้าคนนั้นอย่างขุ่นเคืองแวบหนึ่ง จากนั้นพยักหน้า “ได้ รบกวนแม่นางแล้ว”

บัณฑิตสี่ห้าคนนั้นเริ่มจริงจังกันขึ้นมา ร

บทที่ 72 เรื่องในอดีตของเฟ่ยหนานอวี่

เป็นเฟ่ยหนานอวี่!

เขาเดินกะโผลกกะเผลกอยู่ด้านหน้าสุด ด้านหลังตามมาสี่คน แบกโลงศพหนึ่งโลงไว้

เฟ่ยหนานอวี่ก็มองเห็นเฮ่อจือหรั่นเช่นกัน ชั่วขณะนั้นเขาขมวดคิ้วขึ้นมา พินิจพิเคราะห์นางอย่างละเอียด ประหนึ่งว่าอยากมองทะลุอะไรสักอย่าง

เผชิญหน้ากับสายตาแบบนี้ การแสดงออกข

บทที่ 73 แบ่งเงิน

ปรมาจารย์อู๋เฉินบอกหยวนกุ้ยเฟยทันทีว่า ในครรภ์ของนางคือองค์หญิงน้อยท่านหนึ่ง

เพื่อรักษาตำแหน่งในวังของตนเองไว้ หยวนกุ้ยเฟยคิดจะสลับลูกชายกับลูกสาวสักครั้ง

นางส่งลูกน้องนับไม่ถ้วนออกไปเป็นการส่วนตัว ตามหาผู้หญิงที่ตั้งครรภ์ในช่วงเวลาเดียวกันตนเองส่วนหนึ่ง ถ้าเกิดใครคลอดเวลาไล่เลี่ย