บทที่ 70 ศัตรูของศัตรูก็คือมิตร

ออกมาจากร้านเครื่องหนัง เผิงวั่งยกหัวแม่มือขึ้นให้เฮ่อจือหรั่นอีกครั้ง

“น้องสะใภ้ วันนี้พี่ชายนับถือเจ้าเสียจริง หมาป่าห้าสิบตัวนี้ ถ้าไม่มีเจ้า ข้าคงขายได้ห้าสิบตำลึง ตอนนี้ดีเลย ยังเพิ่มขึ้นมากเป็นเท่าตัว”

อันที่จริง เฮ่อจือหรั่นไม่เชี่ยวชาญทำการค้าขาย นางอาศัยประโ

บทที่ 71 ล้วนเป็นฮ่องเต้ซุ่นอู่จ่ายเงิน

เฮ่อจือหรั่นแสร้งไปพยุงเฟ่ยหนานอวี่ลุกขึ้น ในปากยังถามว่า “ท่านนั่งบนรถเข็นไม้ของพวกข้า พวกเราไปที่ว่าการอำเภอด้วยกัน?”

เฟ่ยหนานอวี่จ้องมองบัณฑิตสี่ห้าคนนั้นอย่างขุ่นเคืองแวบหนึ่ง จากนั้นพยักหน้า “ได้ รบกวนแม่นางแล้ว”

บัณฑิตสี่ห้าคนนั้นเริ่มจริงจังกันขึ้นมา ร

บทที่ 72 เรื่องในอดีตของเฟ่ยหนานอวี่

เป็นเฟ่ยหนานอวี่!

เขาเดินกะโผลกกะเผลกอยู่ด้านหน้าสุด ด้านหลังตามมาสี่คน แบกโลงศพหนึ่งโลงไว้

เฟ่ยหนานอวี่ก็มองเห็นเฮ่อจือหรั่นเช่นกัน ชั่วขณะนั้นเขาขมวดคิ้วขึ้นมา พินิจพิเคราะห์นางอย่างละเอียด ประหนึ่งว่าอยากมองทะลุอะไรสักอย่าง

เผชิญหน้ากับสายตาแบบนี้ การแสดงออกข