บทที่513 รบกวนช่วยพระสนมหยวนให้หน่อย

แม่นมมองไปที่รอยแผล จากนั้นก็หันไปมองใบหน้าของโม่จิ่วเย่

โม่จิ่วเย่พูดต่อว่า “ตอนข้ายังเด็ก ข้าชอบกินขนมกุ้ยฮวากาวที่แม่นมทำเอง ตอนข้ากลับออกจากวัง แม่นมจะต้องห่อขนมใส่ให้ข้าติดตัวกลับไปทุกครั้ง

และอีกอย่าง ข้ากับหนานฉีเคยเล่นซน แอบฉี่ลงในกะละมังที่แม่นมใช้ล้

บทที่ 514 ไม่มีอันตรายถึงชีวิตแล้ว

แม่นมหวังพึ่งจะรู้สึกตัวขึ้นมา นางมองอาหารไม่ทราบชนิดในมือและถามว่า “นี่ไม่ใช่สิ่งที่เตรียมไว้ให้พระสนมหยวนทานหรือ?”

เฮ่อจือหรั่นเห็นแม่นมเข้าใจผิดจึงอธิบายว่า

“สภาพร่างกายของพระสนมหยวนตอนนี้ยังไม่สามารถทานอาหารได้ บะหมี่พวกนี้เตรียมไว้ให้แม่นมค่ะ”

เมื่อแม่นม

บทที่ 515 บุตรชายแท้ ๆ ของพระสนมหยวนเป็นคนอื่น?

"คุณชายเก้า บ่าวกำลังจะเล่าเรื่องที่อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ แต่ทุกอย่างเป็นเรื่องจริงทั้งหมด"

เมื่อเห็นว่าแม่นมหวังพูดด้วยท่าทีจริงจังเช่นนี้ โม่จิ่วเย่ก็เดาได้ทันทีว่าเธอกำลังจะพูดเรื่องอะไรต่อไป

"พระสนมหยวนและแม่นมหวังคงเข้าใจผิด ข้าคือลูกหลานตระกูล