บทที่ 511 ข้าจะฝากจือหรั่นไว้กับเจ้า

นางหยิบถุงกระดาษเล็กๆ ออกมาจากเสื้อและเปิดให้ท่านเฮ่อดู

“ท่านพ่อ ท่านลองดูสิ นี่คือยาสลบที่ข้าทำเอง มีของพวกนี้แล้วหากเกิดอันตราย ข้าจะสามารถรักษาชีวิตได้ และข้ากับสามี แม้เราจะวางแผนกำจัดพวกนั้น แต่ก็ไม่ได้จะทำอะไรโดยประมาท เราย่อมให้ความสำคัญกับความปลอดภัยขอ

บทที่ 512 แม่นมจำเสียงข้าไม่ได้แล้วหรือ

ขณะพูด โม่จิ่วเย่ก็หยิบแผ่นป้ายของขันทีหลิวออกมาแสดงต่อหน้าทหารที่ประตูวัง

ทหารที่เฝ้าประตูรับแผ่นป้ายไปตรวจสอบ แล้วก็มองสำรวจเครื่องแต่งกายของโม่จิ่วเย่ทันที จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นยิ้มแย้มทันที

"รอก่อนนะขันทีหลิว ข้าน้อยจะเปิดประตูเดี๋ยวนี้"

ประตูวังค่อย ๆ

บทที่513 รบกวนช่วยพระสนมหยวนให้หน่อย

แม่นมมองไปที่รอยแผล จากนั้นก็หันไปมองใบหน้าของโม่จิ่วเย่

โม่จิ่วเย่พูดต่อว่า “ตอนข้ายังเด็ก ข้าชอบกินขนมกุ้ยฮวากาวที่แม่นมทำเอง ตอนข้ากลับออกจากวัง แม่นมจะต้องห่อขนมใส่ให้ข้าติดตัวกลับไปทุกครั้ง

และอีกอย่าง ข้ากับหนานฉีเคยเล่นซน แอบฉี่ลงในกะละมังที่แม่นมใช้ล้