บทที่ 479 ข้าไปเมืองหลวงแน่นอน

โม่ชูฮั๋นเคยร่วมทางกับขบวนคุมตัวในช่วงหนึ่ง ตอนนั้นเขาบาดเจ็บ จึงไม่ได้ใกล้ชิดกับเจ้าหน้าที่มากนักเหมือนโม่จิ่วเย่

แม้จะเป็นเช่นนั้น เขาก็รู้ว่าเหล่าเจ้าหน้าที่ดูแลพวกเขาเป็นอย่างดี ทำให้ตลอดทางครอบครัวของพวกเขาไม่ต้องเผชิญกับความทุกข์มากนัก

เมื่อได้ยินว่าเจ้าหน้าท

บทที่ 480 อาวุธนี้มีชื่อว่าเกาทัณฑ์ยิงต่อเนื่อง

คืนนั้น ทั้งโม่จิ่วเย่และเฮ่อจือหรั่นไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่ ในหัวของพวกเขามีแต่ภาพของเผิงวั่งและเจ้าหน้าที่คนอื่น ๆ ที่เสียชีวิต โม่จิ่วเย่ตื่นแต่เช้าตรู่ในวันถัดมา จัดการทุกอย่างเรียบร้อยและพาพี่ชายกับลูกน้องขึ้นภูเขา

เดิมทีเขาคิดว่าจะให้พวกคนเก

บทที่ 481 บาดเจ็บของเสี่ยวไป๋

ระเบิดถูกเก็บไว้บนภูเขา ทำให้นำออกมาใช้งานได้สะดวก

เมื่อเร็ว ๆ นี้ พี่น้องตระกูลโม่ต่างเร่งมือผลิต แม้ว่าจะผลิตได้ถึงหลักพันลูก แต่ระเบิดเหล่านี้ถือว่าเป็นของล้ำค่าในสายตาของพวกเขา เหล่าทหารจึงไม่สามารถฝึกใช้งานได้อย่างอิสระเหมือนกับการใช้หน้าไม้ยิงต่อเนื่อง

ถึงแม้จ