บทที่ 446 ท่านลองชิมดูก็รู้

ทั้งสองมองดูท้องฟ้า เห็นว่ายังไม่ค่ำ เฮ่อจือหรั่นจึงให้โม่จิ่วเย่เก็บใบชากลับไปด้วย

เธอสามารถลองวิธีการคั่วชาได้ ถือเป็นการฆ่าเวลา

เฮ่อจือหรั่นหยิบตะกร้าออกมาจากพื้นที่พิเศษ โม่จิ่วเย่เก็บใบชาใส่ตะกร้าจนเต็มแล้วทั้งสองก็ลงจากเขา

คุณนายเฮ่อคิดว่าเขยพาลูกสาวไปเดินเล่น

บทที่ 447 หมูสามชั้นผัดพริก

ฝีมือทำอาหารของหลานเอ๋อร์ดีเป็นส่วนหนึ่ง

แต่ที่สำคัญที่สุดคือช่วงนี้พริกที่ปลูกในไร่ของตระกูลโม่สุกแล้ว

ตอนนี้พริกยังเป็นสีเขียว ยังไม่เปลี่ยนเป็นสีแดง แต่นำมาผัดก็ไม่ส่งผลต่อรสชาติ แถมยังให้รสสัมผัสที่เป็นเอกลักษณ์

ช่วงนี้ บนโต๊ะอาหารของตระกูลโม่มีเมนูที่ทำจากพริกเข

บทที่ 448 ชาวบ้านในเมืองหยุนจะได้ประโยชน์

สำหรับการกินเผ็ด เมิ่งหวยหนิงไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่อะไร

เขาเคยกินเมนูเย็นกินกระต่ายของตระกูลโม่มาหลายครั้ง ไม่เพียงเท่านั้น ทุกครั้งที่เขามาที่นี่ อาหารในบ้านก็มักจะมีรสเผ็ดที่ทำให้หยุดกินไม่ได้เสมอ

แต่พริกเขียวที่มีรสเผ็ดนี้ เขาเพิ่งจะได้เห็นเป็นครั้งแรก