บทที่ 445

ไม่ต้องกังวลมากขนาดนั้น

จนกระทั่งทั้งสองเดินไปถึงที่ที่ไม่มีใครมองเห็น โม่จิ่วเย่ถึงได้ค่อยๆ อุ้มเฮ่อจือหรั่นขึ้นมาแล้วใช้วิชาตัวเบาพาเธอไปยังที่ที่เตรียมไว้สำหรับกองกำลังเก่า

เขายอมลำบากไม่เป็นไร ขอเพียงแค่ไม่ให้ภรรยาต้องลำบากก็พอ ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่รู้ว่าจะรู้สึกผิดมากแค่ไหน

ระหว่า

บทที่ 446

ท่านลองชิมดูก็รู้

ทั้งสองมองดูท้องฟ้า เห็นว่ายังไม่ค่ำ เฮ่อจือหรั่นจึงให้โม่จิ่วเย่เก็บใบชากลับไปด้วย

เธอสามารถลองวิธีการคั่วชาได้ ถือเป็นการฆ่าเวลา

เฮ่อจือหรั่นหยิบตะกร้าออกมาจากพื้นที่พิเศษ โม่จิ่วเย่เก็บใบชาใส่ตะกร้าจนเต็มแล้วทั้งสองก็ลงจากเขา

คุณนายเฮ่อคิดว่าเขยพาลูกสาวไปเดินเล่

บทที่ 447

หมูสามชั้นผัดพริก

ฝีมือทำอาหารของหลานเอ๋อร์ดีเป็นส่วนหนึ่ง

แต่ที่สำคัญที่สุดคือช่วงนี้พริกที่ปลูกในไร่ของตระกูลโม่สุกแล้ว

ตอนนี้พริกยังเป็นสีเขียว ยังไม่เปลี่ยนเป็นสีแดง แต่นำมาผัดก็ไม่ส่งผลต่อรสชาติ แถมยังให้รสสัมผัสที่เป็นเอกลักษณ์

ช่วงนี้ บนโต๊ะอาหารของตระกูลโม่มีเมนูที่ทำจากพริก