บทที่ 435 นี่เป็นพื้นที่ส่วนตัวได้ยังไง?

เดิมทีพนักงานร่างใหญ่สองคนที่ยืนอยู่หน้าประตูต่างก็เข้ามาใกล้ๆ ท่าทางของพวกเขาเห็นได้ชัดว่าถ้าลูกค้าคนนั้นกล้าพูดอะไรอีก พวกเขาคงจะลงมือแน่ๆ

เมื่อลูกค้าเห็นท่าทางแบบนี้ ก็ยอมถอยออกไป เห็นได้ชัดว่าคนพวกนี้ไม่ใช่คนที่เขาสามารถมีเรื่องด้วยได้ เขาจึงล

บทที่ 436 ฉันก็เป็นพนักงานของจิงเซียนโหลว

พี่น้องทั้งสองคนสุดท้ายก็เดินเข้าไปในลานหลังของจิงเซียนโหลวและปิดประตูหลังลานอย่างไม่รีบร้อน

พวกเขาไม่ได้รีบร้อนที่จะสอบสวนคนที่ถูกจับ แต่กลับสอดส่องรอบ ๆ ลานหลังแทน

ตามหลักแล้ว ลานหลังของร้านอาหารส่วนใหญ่จะถูกใช้เป็นที่เก็บของหรือเป็นที่พักของพนักงาน

โ

บทที่ 437 ฉันจะทำให้แกมีชีวิตอยู่ด้วยความเจ็บปวด

พนักงานส่ายหัวอย่างแรง “ข้าเพียงแค่รับผิดชอบดูแลร้านอาหารเท่านั้น ไม่เคยเห็นผู้จัดการอะไรเลย”

เพื่อยืนยันว่าตนไม่ได้โกหก พนักงานคนนั้นเสริมว่า “แม้แต่พ่อครัวสองคนก็เป็นพวกข้าที่เรียกมาทำงานด้วยกัน ถ้าไม่เชื่อ ท่านไปถามพวกเขาได้”

โม่จิ่วเย่ไม่ได้ไป