บทที่ 399 ข้าสามารถหาทางแก้ไขได้

"จิ่วเย่ พวกเจ้าอยู่ที่นี่ มีใครคิดบ้างไหมว่า ถ้าฮ่องเต้ชุนอู่รู้ว่าลูกหลานชายของตระกูลโม่ยังมีชีวิตอยู่ เขาจะทำอย่างไร?"

โม่จิ่วเย่ไม่เคยละเลยความคิดนี้ เพียงแต่ช่วงนี้เขายุ่งกับเรื่องในบ้าน และยังต้องออกไปค้นหาความเป็นไปของพ่อและพี่ชาย ทำให้ยังไม่มีเวลาไตร่ตรอ

บทที่ 400 ครั้งนี้ข้าไปเอง

โม่จิ่วเย่รู้สึกกระตือรือร้นมากเกี่ยวกับระเบิดมือ

หลังจากได้สัมผัสกับพลังของมันจริง ๆ เขาก็เคยพยายามศึกษามันมาก่อน

แต่เพราะภาระงานที่ถาโถมเข้ามา จึงทำให้เขาละเลยไปชั่วคราว

ตอนนี้ในห้องมีแต่คนที่ไว้ใจได้ โม่จิ่วเย่จึงไม่มีความกังวลใจและถามออกมา

“หรั่นหรั่น อาวุธที่เจ้

บทที่ 401 งานเลี้ยงรวมญาติ

โม่ฉิงเห็นคนตรงหน้าแล้วก็เกิดอาการตกตะลึงไปชั่วขณะหนึ่ง

ฮูหยินเฒ่าโม่เห็นเช่นนั้นก็รีบแนะนำว่า “ท่านพี่ นี่คืออารุ่ยและเม่ยฝูเหริน”

นางไม่ได้เอ่ยถึงชื่อที่แท้จริงของหนานรุ่ยและพระสนมเต๋อ เพราะนี่เป็นคำสั่งของหนานรุ่ยเองที่เคยบอกไว้ว่า จากนี้ไปเขาไม่ใช่เจ้ารัชทายาทหนานร