บทที่ 346 แล้วจะทำยังไงดีล่ะ?

ขันทีที่มาอ่านราชโองการก็เป็นคนมีไหวพริบ แม้เขาจะไม่สามารถแสดงความเห็นใจต่อครอบครัวเฮ่อได้ แต่ก็ไม่คิดที่จะอยู่ต่อเพื่อดูครอบครัวเฮ่อในสถานการณ์ที่อึดอัด หลังจากพูดคำอวยพรไปไม่กี่คำ เขาก็เรียกคนของเขาให้รีบออกจากที่นั่น

ทันทีที่พวกเขาออกไป สองบ่าวรับใช้ที่คุกเข่าอย

บทที่ 347 คุณมาทำอะไรในเมืองหลวง?

"ใครอยู่ตรงนั้น?" เฟ่ยหนานอวี้ลุกขึ้นนั่งทันที แม้ว่าเขาจะไม่มีวรยุทธ์แต่เมื่อหน้าต่างถูกเปิดขึ้นทันทีแบบนี้ก็ทำให้เขาตกใจไม่น้อย

โม่จิ่วเย่กลัวว่าเขาจะร้องเรียกให้ทหารเข้ามา จึงรีบถอดผ้าปิดหน้าของตัวเองออก "ท่านเฟ่ย เป็นข้าเอง"

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เฟ่ยหน

บทที่ 348 สุดท้ายแล้วเฟ่ยมาม๋อก็ยังใช้นามสกุลเฟ่ย

กล่าวได้ว่า ในใจของเฟ่ยหนานอวี้ ถ้าหากแม้แต่ครอบครัวโม่ยังเชื่อถือไม่ได้ โลกนี้ก็ไม่มีผู้ใดที่น่าเชื่อถืออีกแล้ว โม่จิ่วเย่ไม่รู้เลยว่า เฟ่ยหนานอวี้มองว่าเขาเป็นพวกเดียวกัน และในวันที่เฟ่ยหนานอวี้ขึ้นครองบัลลังก์ สิ่งแรกที่เขาจะทำคือการช่วยครอบครัว