บทที่345 ฮ่องเต้สั่งให้แต่งงาน

โม่จิ่วเย่ยังคงเดินตามหลังเฟ่ยหนานอวี่และกลุ่มคนของเขาโดยไม่ใกล้ไม่ไกล ในใจของเขาก็ครุ่นคิดเกี่ยวกับการสนทนาเมื่อครู่นี้

ตามหลักแล้ว เรื่องการเตรียมของขวัญ เพียงมอบหมายให้ผู้ดูแลของจวนจัดการก็เพียงพอ แต่นานฉีกลับให้เฟ่ยหนานอวี่เป็นคนจัดเตรียมเอง เรื่องนี้ถ้าคิดดูสัก

บทที่ 346 แล้วจะทำยังไงดีล่ะ?

ขันทีที่มาอ่านราชโองการก็เป็นคนมีไหวพริบ แม้เขาจะไม่สามารถแสดงความเห็นใจต่อครอบครัวเฮ่อได้ แต่ก็ไม่คิดที่จะอยู่ต่อเพื่อดูครอบครัวเฮ่อในสถานการณ์ที่อึดอัด หลังจากพูดคำอวยพรไปไม่กี่คำ เขาก็เรียกคนของเขาให้รีบออกจากที่นั่น

ทันทีที่พวกเขาออกไป สองบ่าวรับใช้ที่คุกเข่าอย

บทที่ 347 คุณมาทำอะไรในเมืองหลวง?

"ใครอยู่ตรงนั้น?" เฟ่ยหนานอวี้ลุกขึ้นนั่งทันที แม้ว่าเขาจะไม่มีวรยุทธ์แต่เมื่อหน้าต่างถูกเปิดขึ้นทันทีแบบนี้ก็ทำให้เขาตกใจไม่น้อย

โม่จิ่วเย่กลัวว่าเขาจะร้องเรียกให้ทหารเข้ามา จึงรีบถอดผ้าปิดหน้าของตัวเองออก "ท่านเฟ่ย เป็นข้าเอง"

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เฟ่ยหน