บทที่ 34 ลงมือเองจึงอยู่ดีกินดี

เฮ่อจือหรั่นไม่ได้พูดจาตรงเกินไป นางเชื่อว่าเซี่ยเทียนไห่พอจะฟังเข้าใจได้

“ได้ ฟังเจ้าบอก ช่วงค่ำข้าจะเข้ามา” เซี่ยเทียนไห่ตอบเสียงเบาๆ

เฮ่อจือหรั่นมองปลาไนที่กำลังจัดการอยู่ในมือ พูดอีกครั้ง “ลุงเซี่ย อีกเดี๋ยวข้าเตรียมย่างปลาพวกนี้กิน แล้วให้พี่สะใภ้รองส่งให้เซี่ยห

บทที่ 35 บรรลุเป้าหมาย

เฮ่อจือหรั่นไม่รู้ว่าเผิงวั่งให้การประเมินตนเองสูงขนาดนั้น ตั้งใจก้มหน้าย่างปลาต่อไป

เดิมคิดว่าทหารพวกนั้นจะมาหาเรื่องเพราะเหตุนี้ เฮ่อจือหรั่นเตรียมแผนรับมือเอาไว้เรียบร้อย

เหตุผลที่นางทำแบบนี้ก็มีสาเหตุ

ตอนนี้เพิ่งออกจากเมืองหลวงมา ระยะทางที่กว่าจะถึงซีเป่ยยังไกลมาก

ถ้านางเ

บทที่ 36 ระหว่างพวกเรามีความเข้าใจผิดกันแน่

โดนพูดมาแบบนี้ จ้าวซื่อรู้ว่าคำพูดเมื่อครู่ของตนเองไม่เหมาะสม

“เป็นข้าพิจารณาไม่รอบคอบพอ ฮูหยินเฒ่าโม่อภัยด้วย”

รู้ดีแก่ใจว่าจ้าวซื่อเข้ามาไม่ใช่ยอมรับผิดขอโทษธรรมดาอย่างนั้นแน่ แต่นางยังไม่พูดเป้าหมายแท้จริงออกมาอีก

ฮูหยินเฒ่าโม่ก็คิดจะไล่แขกไป

“ฮูหยินฟา