บทที่ 33 จับปลา

ต่อจากนั้น นางพลิกกลับกิ่งไม้อย่างรวดเร็ว เหวี่ยงไปทางริมฝั่ง ปลาไนใหญ่ที่มีชีวิตตัวหนึ่งก็ตกลงด้านหน้าของเหล่าผู้หญิงตระกูลโม่

“พี่ๆ สะใภ้ เก็บปลาไว้ให้ดี”

ตัวเฮ่อจือหรั่นเองไม่รู้สึกอะไร สำหรับนางนั้น วิธีจับปลาแบบนี้เป็นเรื่องเด็กเล่น

ตอนออกปฏิบัติภารกิจเมื่อชาติก่อน มักจะนอนอยู่

บทที่ 34 ลงมือเองจึงอยู่ดีกินดี

เฮ่อจือหรั่นไม่ได้พูดจาตรงเกินไป นางเชื่อว่าเซี่ยเทียนไห่พอจะฟังเข้าใจได้

“ได้ ฟังเจ้าบอก ช่วงค่ำข้าจะเข้ามา” เซี่ยเทียนไห่ตอบเสียงเบาๆ

เฮ่อจือหรั่นมองปลาไนที่กำลังจัดการอยู่ในมือ พูดอีกครั้ง “ลุงเซี่ย อีกเดี๋ยวข้าเตรียมย่างปลาพวกนี้กิน แล้วให้พี่สะใภ้รองส่งให้เซี่ยห

บทที่ 35 บรรลุเป้าหมาย

เฮ่อจือหรั่นไม่รู้ว่าเผิงวั่งให้การประเมินตนเองสูงขนาดนั้น ตั้งใจก้มหน้าย่างปลาต่อไป

เดิมคิดว่าทหารพวกนั้นจะมาหาเรื่องเพราะเหตุนี้ เฮ่อจือหรั่นเตรียมแผนรับมือเอาไว้เรียบร้อย

เหตุผลที่นางทำแบบนี้ก็มีสาเหตุ

ตอนนี้เพิ่งออกจากเมืองหลวงมา ระยะทางที่กว่าจะถึงซีเป่ยยังไกลมาก

ถ้านางเ