บทที่ 329 ที่ข้าอาศัยอยู่ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้ว

นี่คือจุดสำคัญที่หนานรุ่ยมาเจรจากับโม่จิ่วเย่และเฮ่อจือหรั่น

ช่วงนี้ที่ดินของตระกูลโม่ที่กำลังก่อสร้างบ้านก็ค่อยๆ เริ่มเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ที่ตั้งของบ้านนั้นติดเขาติดน้ำ และรูปแบบการก่อสร้างก็ดูอบอุ่นและเป็นระเบียบที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา หากในอนาคตเขา

บทที่ 330 การวางคานบ้าน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่ชาวบ้านไม่รู้จักโม่หานเยว่มากนัก ตอนที่เธอมาถึงหมู่บ้านซีหลิงใหม่ๆ เธอมักจะอยู่กับพี่สะใภ้ สวมใส่เสื้อผ้าผ้าหยาบธรรมดาๆ ทำให้ไม่โดดเด่นเลย

หลังจากที่เธอตั้งรกรากที่นี่ เธอแทบไม่เคยออกจากบ้าน นอกจากช่วงนี้ที่ออกไปทำงานในแปลงยา เธอก็ระวังไม่ให้ผิวของเธอถูกแด

บทที่ 331 ขอแต่งงาน

ถึงแม้ว่า ฮูหยินเฒ่าโม่ จะรู้สึกได้ว่า เมิ่งหวยหนิง เป็นข้าราชการที่ซื่อสัตย์และครอบครัวของเขาก็ได้รับการกดดันจากจักรพรรดิซุ่นอู่ การที่เขาสามารถนำสินสอดทองหมั้นที่มีคุณภาพเช่นนี้มาได้ก็ถือว่าไม่ง่ายเลย คงได้รับความช่วยเหลือจากครอบครัวของเขา มิฉะนั้น ด้วยเงินเดือนของเมิ่งหวยหนิ