บทที่ 313 สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก

โม่จิ่วเย่พาเฮ่อจือหรั่นเข้าไปในห้อง พระสนมเต๋อฟื้นแล้ว แต่ดูเหมือนไม่มีเรี่ยวแรง

เมื่อครั้งโม่จิ่วเย่ยังเด็ก เขาเคยเข้าวังบ่อยครั้งและได้พบกับพระสนมเต๋อหลายครั้ง ดังนั้นทั้งสองจึงไม่ถือว่าเป็นคนแปลกหน้า

พระสนมเต๋อหรี่ตามองและพูดด้วยความยากลำบากว่า "เจ้าคือคุณชา

บทที่ 314 นกอินทรีปีกทอง

ไม่ว่าจะกรงนี้ขังนกพิราบหรืออะไรก็ตาม เฮ่อจือหรั่นมองออกว่าฟั่นถวนเอ๋อสามารถครอบงำมันได้อย่างสมบูรณ์ ไม่เพียงแค่นั้น สิ่งมีชีวิตสีขาวที่ไม่สามารถระบุได้ยังโค้งหัวให้ฟั่นถวนเอ๋อเป็นระยะ

ฟั่นถวนเอ๋อไม่ดื้อรั้นอีกต่อไป มันวิ่งเข้ามาหานายของมันด้วยท่าทางดีอกดีใจ เฮ่อจือหรั่นล

บทที่ 315 แน่ใจนะว่าจะตามนกที่บินเร็วขนาดนั้นทัน?

เฮ่อจือหรั่นมองฟั่นถวนเอ๋อที่นั่งกินหน่อไม้อย่างสบายใจอยู่ข้างๆ อย่างหมดหนทาง

"เจ้าอ้วน เจ้าทำผิดครั้งใหญ่จริงๆ นะ"

ฟั่นถวนเอ๋อหยุดกินหน่อไม้ทันทีเมื่อได้ยินเจ้าของบ่น มองเธอด้วยความงุนงง ท่าทางนั้นช่างดูน่าสงสาร

ใจของเฮ่อจือหรั่นอ่อนลงทันที น้